Regulacje prawne dotyczące spadków i darowizn

Regulacje prawne dotyczące spadków i darowizn

Otrzymując spadek bądź darowiznę od kogoś bliskiego lub osoby obcej, nie zawsze jesteśmy świadomi, że wiążą się z tym określone powinności. Dotyczą one przede wszystkim podatków.

Spadek lub darowizna oznacza nieodpłatny przyrost majątku, od którego zobowiązani jesteśmy uiścić podatek. Reguluje to ustawa z dnia 28 lipca 1983 r., dotycząca podatku od spadków i darowizn. Obowiązek podatkowy od spadku powstaje z chwilą jego przyjęcia, natomiast od darowizny wraz ze złożeniem oświadczenia w formie aktu notarialnego. Wysokość podatku od spadku czy darowizny uzależniona jest od przynależności osoby obdarowanej do jednej z trzech grup. Pierwszą z nich stanowi najbliższa rodzina: małżonek, dzieci, wnuki, rodzice, dziadkowie, rodzeństwo, zięć, synowa, teściowie. Grupa druga to dalsza rodzina, natomiast trzecią stanowią pozostałe osoby. Różnice między nimi dotyczą tzw. kwot wolnych oraz wysokości stawek podatkowych.

Zgodnie z obowiązującymi od kilku lat uregulowaniami najbliższa rodzina, czyli osoby, które otrzymały spadek lub darowiznę od krewnego zaliczonego do pierwszej grupy podatkowej, mogą uzyskać zwolnienie z podatku po spełnieniu określonych warunków. Spadkobiercy lub obdarowani muszą w ciągu 6 miesięcy od powstania obowiązku podatkowego złożyć we właściwym urzędzie skarbowym zgłoszenie o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych. Osobiste zgłoszenie do urzędu skarbowego nie jest konieczne, jeśli nabycie darowizny lub spadku nastąpiło na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego. Trzeba jednak pamiętać, że notarialne poświadczenie dziedziczenia nie jest umową w sensie prawnym, zatem nie na notariuszu spoczywa obowiązek powiadomienia fiskusa, jak to ma miejsce przy akcie notarialnym.